Waarom?

Elke keer als je ziet wat er weer is vernield op Het Groene Hart, vraag je je af: “Waarom? Is dat nou leuk?” Bij Het Groene Hart is het regelmatig raak! De coniferen, die als afscheiding dienen tussen het terras en de ingang naar de speeltuin, worden gebruikt om in te kruipen en zelfs om erboven overheen te kruipen. Dan weer wordt de warmwaterautomaat op de camping vernield door glas of stukjes schelp in de gleuf te stoppen. Het dak vertoond lekkages, omdat het dient als speelplaats. Je blijft waarschuwen. “Het is toch allemaal van niemand? En dan mag je best de boel vernielen,” zo denkt de jeugd vaak.

De afscheiding tussen sportveld en de huisjes is ook regelmatig het doelwit, want je mag best takken afscheuren om iets leuks mee te doen! En als je vraagt: “Als ik dat nu eens bij jullie thuis zou doen, wat dan?” Als antwoord krijg je dan: “Dat vinden ze niet leuk.” Dan zeg je: “Het bestuur van Het Groene Hart en je ouders vinden het ook niet leuk dat jullie hier de boel vernielen en rotzooi trappen!”
Koningsdag: de vlag hijsen op HGH. Ligt de scharniervergrendeling van de mast er los naast; pen eruit getrokken, maar gelukkig niet verdwenen.


Zo kunnen we nog een poos doorgaan. Je blijft waarschuwen, maar niemand geeft toe ‘het gedaan te hebben’. En intussen kost het geld, soms veel geld.
Hondenbezitters denken ook met hun hond(en) het terrein te mogen gebruiken als speel- en als poepplaats. “Mag dat niet, ik heb een zakje bij me.” “Nee, dat mag niet, want als er gekaatst gaat worden, moet er eerst poep geruimd worden en niet alleen van honden, want de vele katten van de omringende buren kunnen er ook wat van!” Trouwens, daar kunnen de ‘Ketsers’ (Jeu de Boules) ook van meespreken: de kattenstront! Elke keer weer opruimen.
Het bestuur van Het Groene Hart zou het heel fijn vinden dat er niets meer wordt vernield. Misschien biedt een camera de oplossing? ‘Smile!’ je wordt gefilmd!