Af en toe gaan pa en moe met ons naar de speeltuin toe, dat………

Een liedje dat werd gezongen in de jaren 50 van de vorige eeuw. Lang geleden dus. Maar een geluk dat het nu niet meer wordt gezongen, want de ouders en ook de pakes en beppes zouden meteen rechtsomkeert maken bij het zien van de speeltuin in Ternaard. Geen grote speeltuin, maar in de zomer, bij mooi weer, vaak bezocht door ouders en grootouders met kleine kinderen.

Het is één onvoorstelbare bende. Nu kan niemand er iets aan doen dat het de laatste tijd veel heeft geregend en de grond erg nat is. Het weerhoudt jongeren er evenwel niet van om zich te ‘vermaken’ in de speeltuin: fietsen tot aan de pannakooi; drek gooien tegen het gebouw op Het Groene Hart (is toch niet van ons); het onderstel van een skelter gooien we maar op het dak van de kantine; de regenpijp is ons honk en die was eigenlijk te lang, dus … inkorten maar. De coniferenhaag ruïneren we intussen ook nog maar even. En ook de struiken rondom het gebouw dienen ons als schuilplaats bij het spelen. En wie gooit er nu afval in de afvalbak? Dat doet toch niemand?
Ok: het zijn er niet veel die vernielingen aanbrengen en dan ook nog vaak zonder licht in het donker door het dorp fietsen, maar toch……
Je vraagt je wel eens af of de ouders wel weten wat hun kind uitvreet. Vaak is het zegje: ‘Dat doet ons kind niet!’. Wel dus.

Dit bericht is geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink.